- Δεν μπορώ να καταλάβω, δεν το χωράει ο νους.
- Κλέβεις ατάκες κι από την τιβί τώρα;
- Όχι.
- Τι λες;
- Τόσος κόσμος ρε, καταλαβαίνεις; Λένε πως είναι εκατοντάδες, εκατοντάδες πνιγμένοι, το καταλαβαίνεις;
- Ναι. Τι σημασία έχει;
- Πας καλά; Τόσος κόσμος λέμε, σε λίγα λεπτά πνιγμένοι. Εκατοντάδες. Ξέρεις τι σημαίνει εκατοντάδες; Παιδιά, γυναίκες, άντρες, όλοι πνιγμένοι, χαμένοι.
- Ξέρω να μετράω, και δεκάδες μετράω, και εκατοντάδες μετράω, και χιλιάδες μετράω, και λεπτά μετράω, και μέρες μετράω, και ότι θες μετράω, και τι με αυτό;
- Δεν μπορώ να καταλάβω, με ξεπερνάει, είναι τρομερό.
- Δεν μπορείς να καταλάβεις με τις εκατοντάδες, σε σοκάρει, σε πνίγει θα έλεγε κανείς, μπράβο. Μπορείς να καταλάβεις με μια όμως.
- Τι;
- Οι εκατοντάδες δεν έχουν ονόματα, δεν έχουν φωτογραφίες, δεν έχουν ιστορία, είναι οι εκατοντάδες που πνίγηκαν στην υγρή εκατόμβη, είναι κι από ‘κείνους, ξέρεις τώρα, άσε, ποιος να τους ξέρει, που να σου λέω. Σου έχω λοιπόν μια, μόνο μια, και όνομα έχει, και φωτογραφίες έχει, και ότι θες έχει, άδικος θάνατος κανονικός.
- Ήταν σε ‘κείνο το σαπιοκάραβο;
- Όχι, εκείνη ήταν στο νησί, δεν την πνίξαμε εμείς.
- Δεν σε καταλαβαίνω.
- Δεν καταλαβαίνεις με εκατοντάδες, δεν καταλαβαίνεις με μια, τι να σε κάνω πια.
- Ποιες εκατοντάδες;
- Σε καλό δρόμο είσαι, δόξα τον θεό, ήταν όμορφη, και νέα. Γυναικοκτονία το λένε.
- Γιατί το κάνουν; Γιατί τις σκοτώνουμε;
- Το σκυλί το λυσσασμένο, όταν δαγκώνει, τότε έχεις απορίες;
- Όχι.
- Τότε τι ρωτάς;
- Προσπαθώ να καταλάβω.
- Τι να καταλάβεις μωρέ, εδώ δεν θυμάσαι τους εκατοντάδες.
- Ποιους εκατοντάδες;
- Ακριβώς. Που πνιγήκανε.
- Δεν ξέρουμε ακόμη.
- Ναι σωστά, ψάχνουμε μια εβδομάδα, κάναμε ότι μπορούσαμε κύριε, εξαντλήσαμε κάθε δυνατότητα και πιθανότητα, και στο τέλος έχουμε μια μικρή, αναμνηστική συλλογή σωρών.
- Τους βρήκανε δηλαδή;
- Ποιους;
- Αυτούς στο υποβρύχιο.
- Αυτούς; Αυτούς όχι ακόμα, προτρέχεις. Αλλά τους ψάχνουν κι αυτούς, πέντε όλους κι όλους, επιχείρηση μεγάλη, καλό νταβαντούρι.
- Λες να τους βρουν;
- Ποιους πάλι;
- Αυτούς στο υποβρύχιο.
- Α αυτούς. Τι να σου πω; Αν τους βρίσκανε, θα ‘χε πλάκα.
- Μακάρι να τους βρουν.
- Όταν θα έχουν πεθάνει, τι θες να σου φέρω;
- Μην μιλάς έτσι.
- Εντάξει, έχει εκλογές άλλωστε.
- Τι;
- Ηρέμησες καθόλου;
- Ήρεμος ήμουν, τι λες; Δεν καταλαβαίνω.